Dag lezers,

Weer een update vanuit Korea, deze keer niet over het werk maar over cultuurverschillen.

Ik had jullie verteld dat we donderdag zijn wezen eten als afsluiting van de cursus en daarna naar de karaoke-bar. Dat eten is iets wat iedere avond plaatsvindt met iedereen die aan de cursus deelneemt of een bijdrage heeft. Elke avond samen eten met je zakenpartner. Het is hier ondenkbaar dat je om 17.00 uur naar huis gaat zoals wij dat kennen. Met elkaar eten is wel het minste wat je doet.

Gevolg hiervan is dat de restaurants ‘s avonds vol zitten met toch wel veel mannen die met hun zakenpartner eten en proberen de deal  goed af te ronden. Regelmatig wordt daarbij ook Soju gedronken, een soort gestookte rijstwijn van een procentje of 20. Als het heel goed gaat of het juist niet wil vlotten met de business gaan we aansluitend naar de karaoke-bar.

In de karaoke bar kun je wel alleen naar binnen en is er ook een café-achtige ruimte maar meestal zit daar om die tijd niemand. Je gaat met het groepje waar je mee bent naar een aparte ruimte waar je je gezellig samenzijn voortzet. Om 23.00 uur is het dan tijd om naar huis te gaan. Ik kan me niet voorstellen dat een dergelijke manier van leven goed is voor de sfeer in huis maar zo gebeurt het hier wel.

Op donderdag vroeg mr. Peter Choi (spreekt achternaam uit als Tsjé) van de Korean Swine Association of ik zin had om mee te gaan wandelen op zaterdag. Dit leek me wel wat en even overleg met Gloria Wilbrink wat er voor zaterdag op het programma stond. Gloria vond dat dit geen probleem was, de zaken komen later op de dag wel zei ze.

Aan de voet van de berg, tegen de rivier de Han, ligt het metro/treinstation waar ik mij om 9.30 uur vervoegde. De ogen rolden bijna uit m’n hoofd, echt iedereen op het station in wandeluitrusting, behalve ondergetekende natuurlijk. Wandeluitrusting betekent het volgende : ademende Gore-Tex broek van een bekende sportmerk, eenzelfde jasje in een flitsende kleur, bijpassende rugzak voor (naar later bleek) pick-nick zeiltje, klein klapstoeltje, water, sushi voor de lunch, een soort appel maar dan zoeter voor de hongerklop. Daarnaast bij voorkeur 2 wandelstokken, vergelijk met de Nordic-Walking stokken maar wel met een wandelstok handvat. Onderweg hoor ik dat ook het ondergoed belangrijk is, evenals een zonnebril met 3 tinten glazen, een petje of wandelhoed etc.. Wandelen is hier business!

We waren uiteindelijk met ons vijven, Peter , Lee (als tolk en even onervaren als ik) en 2 wandelkennissen van Peter (waarvan 1 naar later bleek wel de juiste outfit had maar beperkt uithoudingsvermogen). De berg is 684 m hoog en de wandeling is krap 3 kilometer. Het kost behoorlijk inspanning om boven te komen, verrekte steil af en toe, lijkt meer op klimmen dan op wandelen. Tot m’n eigen verbazing kan ik echter redelijk mee, kom als 3^e boven, foto’s ter bewijs gemaakt, de dames bij Gloria op kantoor dachten niet dat ik de top zou halen en vreesden voor mijn leven. Er werd sterk afgeraden hier aan te beginnen. Het heeft ons een uur en 3 kwartier gekost om boven te komen, in anderhalf uur dalen we via een andere route weer af.

Met de metro/trein terug naar Seoul, onderweg overleg met Gloria waar ze mij en Peter ontmoet. Gloria stelt voor om naar de sauna te gaan en da’s ook wel bijzonder dus ik zal hieronder daar ook iets over vertellen.

Om 4 uur arriveren we bij de sauna (om 22.00 uur vertrekken we weer). Stel  je de sauna voor als een soort overdekt sub-tropisch zwemparadijs, alleen zonder zwembad, met de diverse kleine badjes met bubbels en verschillende watertemperaturen.

Mannen en vrouwen zijn strikt gescheiden. Bij de mannen zie je dan van jong tot oud, vaders die hun zoontjes hier een flinke wasbeurt geven en opa’s die dit van vroeger uit gewend zijn.

Allereerst douchen, wassen met zeep en shampoo, op 2 van de zijkanten zitten hiertoe een 40-tal douches (zeep, een wasdoekje etc. wordt in voorzien, als je vaker komt kun je ook een kastje huren voor je eigen toiletartikelen).

Daarna het eerste badje in 39 ⁰C, daarna een bad van 41⁰C, daarna een bad van 44 ⁰C, daarna besluit ik tot de natte cel van 55 ⁰C, een soort Turks stoombad, koud afdouchen, geheel neemt ongeveer 30 minuten in beslag. Daarna word door Peter meegenomen voor een  scrub, op de massagetafel en gedurende 30 minuten wordt je door een vent met een soort schuursponsje in handoekvorm schoongekrabd, behalve de edele delen. Ik had het gevoel dat de opperhuid ongeveer vernieuwd is.

Daarna douchen en afdrogen en een T-shirt en kort broekje van de zaak aan en iets drinken (water voor mij maar alles aanwezig) en vervolgens aan tafel. Eten duurt ongeveer 45 minuten (kippenpootjes, maar dan de onderste helft, en een soort schnitzel, samen met rijst of mie naar keuze, soep van zeewier, salade en fruit. Je kunt hier ook sporten als in een sportschool, er is een bioscoop, computergames, massage stoelen, een verwarmde stenen vloer, kortom voor elk wat wils.

Na het eten komen bouwtekeningen van Yonam college op tafel en wordt er een uur van alles besproken.

Daarna om 19.00 uur de massage, die duurt uiteindelijk bijna 2,5 uur. Een soort kapperszaak-achtig geheel maar dan met tafels, Gloria mag nu wel samen met ons maar aangezien het T-shirt uit moet krijgt zij een gordijn om haar tafel a la ziekenhuis ter afscheiding. Allereerst wordt hier en daar wat overtollig eelt van mijn voeten door de dame wegevijld, duurt niet lang maar later merk ik dat het wel effectief is. Ik wordt daarna gemasseerd van mijn linker vingerkootje tot het rechter en alles daar tussen en van m’n hoofdhuis tot de kleine teen, ik denk niet dat er een spier in m’n lichaam is die overgeslagen is. Op de rug, op de buik, op de beide zijkanten, zittend, alles wordt goed onderhanden genomen. Ter informatie: er wordt om iedere schijn van sexualiteit te vermijden een handdoek in de broekspijpen gestopt zodat de dame die masseert niet in verleiding komt en onder de gordel wordt niet gemasseerd.

In de laatste fase krijg ik tussen door een keer of vijf zes een gezichtsmaskertje dus reken er op dat ik er als nieuw uit zie bij terugkomst!!

Om half tien word ik van de tafel geduwd, daarna douchen om de massageolie weer kwijt te raken en via de badjes en een laatste douche sta ik om 22.15 uur weer buiten. Richting hotel waar ik wordt afgeleverd. Ik besluit daarna nog even Seoul in te gaan in m’n eentje voor een paar biertjes. Al met al best weer een bijzondere dag, daar werk je ook voor bij PTC+.

Op zondag ochtend tekeningen voor Yonam College doorgenomen en de middag samen met Peter weer een wandeling gemaakt van een uurtje of 3. Daarna eten een biertje en  ‘s avonds dit verhaaltje even gemaakt en daarna naar bed.

Update vanuit Korea, 12 en 13 november

Dag collega’s,

De training hier verloopt naar wens, de eerste dag hoofdzakelijk over de vleesvarkens gesproken vanuit economisch perspectief, hoe krijg ik de voederconversie en de sterfte omlaag.

Gisteren en vandaag meer zeugenhouderijaspecten behandeld vanuit de analyseboom, bijna een halve dag besteed aan voorkomen van verliesdagen bij zeugen, een halve dag aan voorkomen van ziekten via insleep van buiten, een halve dag aan verspreiding tussen dieren (weekgroepen) en vandaag aan juiste wijze van voeren in de kraamstal, klimaat in de kraamstal, voorkomen van sterfte bij de zogende – en gespeende biggen. Gelukkig vandaag ook 2 boeren in de groep die een leerzame dag hadden zoals ze aan het eind vertelden maar die ook goede praktische inbreng konden geven die ik kan gebruiken in de training.

De training bij op Yonam College is vandaag beëindigd, tot slot de certificaten uitgereikt aan diegenen die alle dagen aanwezig waren. Het leek af en toe wel een duiventil, mensen er bij, anderen er weer uit, later weer terug. Blijkbaar had niet iedereen dit in de agenda staan. Er waren uiteindelijk 6 deelnemers die de gehele sessie hebben doorlopen, d.w.z. die de gehele week aanwezig waren.

Een afsluitende dag als deze gaat niet plaatsvinden zonder op de laatste avond, de donderdagavond dus gezamenlijk te eten (Chinees!!) en daarna de karaoke-bar in te gaan. Inmiddels weten ze hier aardig welke nummers ik leuk vind om te zingen en gebeurt het regelmatig dat ik weer aan de beurt ben zonder dat ik iets heb ingetoetst. Om 23.00 uur zijn de Koreanen behoorlijk vrolijk en zingen ze voortdurend Koreaanse (volks)liedjes en wordt er door iedereen op de vloer met de armen om elkaars schouders luid meegezongen, tijd voor mij om me terug te trekken ter voorbereiding op de volgende dag door een goede nachtrust.

Vandaag ook aan deze kant van de bol regenachtig, morgen weer zon hebben ze beloofd, zoals het er nu uitziet ga ik morgen oa met een medewerker van de KSA een halve dag wandelen, hij wil me iets laten zien van de Koreaanse natuur. Ben benieuwd…. , droog weer past daar wel bij.

Hg Johan

Even een berichtje vanuit Korea, 9, 10 en 11 november

Dag collega’s,

Even bijpraten over de training in Korea, maandag vertrokken naar hier via de trein naar Frankfurt en vandaar gevlogen met een slechte landing toch heelhuids gearriveerd op dinsdagmiddag. Tijdverschil bedraagt 8 uur, dwz dat ik 8 uur eerder “leef” dan jullie.

Gisteren in het hotel gearriveerd, geen internetverbinding, vandaag was dat wel geregeld. M’n badkamerplafond leek vanmorgen ( wo 11-11) wel een douche op zich, lekkage in de waterleiding is me verteld, ik heb inmiddels een kamer met een waterdicht plafond.

Vandaag is ook voor mij de training begonnen. Het is een vervolg op de groep die de laatste keer hier was. Benchmarking noemen ze het zelf, kijken hoe wij het doen en die kunst afkijken. Het gaat er om de onderwijzenden van Yeonam College meer bekwaam in varkenshouderij te maken. Er zitten echter  in de groep van 12 deelnemers ook 4 nieuwe dus enige herhaling is niet te voorkomen.

De training wordt gegeven op Yeonam College en een deel van de training op maandag en dinsdag jl. is door de mensen van AAA (Wilbrink’s bedrijf) verzorgd. Heb het gevoel dat daar veel herhaald en weinig nieuws is gebracht. Ik probeer me hier te richten op de nieuw te bouwen stallen en kaats hun de problemen en vragen die ze hebben terug en laat ze zelf over oplossingen nadenken.

Dit deel zal tm vrijdag duren, daarna gaan we weer met de nieuwbouw aan de slag, verder uitwerken van de voer en klimaat naar ik begrepen heb, hierover zijn  nog veel vragen. Zeer waarschijnlijk dat ik nog  op kennis van jullie terug moet vallen.

Heb nog geen foto’s gemaakt, die volgen later. Het weer is hier beter dan bij jullie, graadje of 18 in de zon vanmiddag, aangenaam najaarsweer.

Ik laat einde van de week wel weer iets van me horen.

Hg Johan Hissink

Korea september 2009    dag 5 en 6

Dag 5     21 september

Met het ontbijt weer op werd het weer tijd om 60 personen te trainen vandaag. Dit nam dan ook de hele dag in beslag. Na het trainen werd het weer tijd voor diner in het zelfde restaurant waar we de afgelopen keren geweest zijn. Het was al bijna zover dat ze ons begonnen te herkennen.

Na het dineren was het weer tijd voor karaoke, dit ging er weer leuk aan toe en leverde veel vermaak op. Uiteindelijk werd het tijd om te gaan slapen en dat hebben we dan ook maar gedaan.

Dag 6     22 september

Vanochtend op tijd op, we verlaten dit hotel vandaag en gaan naar een ander hotel. Dit omdat het andere hotel dichter bij Yeonam college ligt waardoor onze reistijd een stuk minder word.

Na het inpakken werd het weer tijd om de 60 personen te trainen. Deze stonden alweer te popelen om wat informatie van ons te krijgen. Na de middag daarentegen is die “drive” een stuk minder. Ze zakte in en er kwamen veel minder vragen.

Uiteindelijk de twee trainingsdagen afgerond met de certificaten en werd het tijd voor ons om naar het tweede hotel te gaan. Hier hebben we nog even wat gegeten en daarna is iedereen naar zijn of haar kamer gegaan. En zo zit ik weer eens achter de laptop een verhaaltje te typen voor de weblog.

We laten snel weer wat van ons horen.

Johan en Roy

Korea september 2009    dag 3 en 4

Dag 3     19 september

Na het ontbijt werd het tijd om naar Yeonam College te gaan. Daar hebben we eerst naar een presentatie in het Koreaans geluisterd. Hier begrepen we natuurlijk niks van. Daarna was Johan aan de beurt om wat te vertellen over PTC+ en de positie van PTC+. Dit leverde aardig wat reacties op in de groep en ook mogelijkheden binnen Zuid-Korea. Nadat Johan zijn presentatie over PTC+ afgerond had was het weer tijd voor de lunch. Na de lunch was het voor ons tijd om het varkensbedrijf van Yeonam te bezoeken. Zij hebben plannen om het te renoveren, maar tijdens ons bezoek bleek dit weggegooid geld te wezen. Om ze dit duidelijk te maken word nog een grotere moeite, want ze hebben zelf het idee dat ze wel kunnen renoveren en niet nieuw hoeven te bouwen. Nadat we daar achter waren was het tijd om dit onderwerp te laten rusten en hier woensdag weer verder mee te gaan. Dus tijd voor diner. Dit keer bij hetzelfde restaurant als vrijdag, en ook deze keer smaakte het voortreffelijk. Toen wij vol zaten zijn we terug gegaan naar het hotel toe. Hier hebben we nog een poos zitten overleggen met Gloria en mr. Park over het project bij Yeonam. Uiteindelijk zijn we er met z’n vieren uitgekomen hoe we dit het beste aan konden pakken en was het tijd voor een biertje. Na een biertje was het tijd om te gaan slapen.

Dag 4     20 september

Vandaag is het alweer zondag. De tijd gaat wel hard als je zo bezig bent.

Na het ontbijt werd het tijd om wat sight seeing te doen. Eerst zijn we naar de Korean folk city geweest. Dit kun je vergelijken met het openlucht museum in Nederland. Hier hebben we erg veel gezien over de cultuur van Korea. Hier zijn we dan ook tot ongeveer 3 uur gebleven. Hierna zijn we naar de Independence Hall geweest. Dit is een monument over de bezetting van Korea door Japan, maar met name over de gruweldaden die in deze periode plaats hebben gevonden. Dit is een enorm complex met enorme gebouwen. Al met al dagje geschiedenis van Korea dus. Erg interessant. Ook deze dag werd weer gevolgd door een diner in het zelfde restaurant waar we afgelopen dagen zijn geweest.

En zo vind ik mij vandaag ook weer een stuk schrijvende voor de weblog.

Tot de volgende keer maar weer.

Johan en Roy

Korea september 2009

Het begon allemaal op het station in Amersfoort. Hier op de trein gestapt naar Utrecht, waar ik met de ICE naar Arnhem gereisd ben. Hier stapte Johan ook op de trein en kon het grote avontuur beginnen. Op naar Frankfurt Flughafen om uiteindelijk het vliegtuig naar Seoul te pakken. Na een vlucht van ongeveer 11 uur mochten we hier dan ook voet aan wal zetten. Maar Zuid-Korea mochten we nog niet in. Eerst moesten we de nodige papieren en formulieren invullen en moesten onze koffers geïnspecteerd worden. Door het gebrekkige Engels van de douane werd het hun niet duidelijk dat wij boeren gingen trainen, maar uiteindelijk mochten we verder en naar Gloria toe die ons mee nam naar ons hotel toe.

Nadat we onze hotelkamers in gebruik hebben genomen was er even wat tijd om tot rust te komen voor het diner. Voor het diner gingen we naar een eetgelegenheid in de buurt, waar we op de grond moesten zitten om te kunnen eten (dit is overigens heel normaal in Zuid-Korea). Als stijve Hollander was dit toch een stuk moeilijker, vooral om zo te gaan zitten als de Koreanen is bijna onmogelijk.

Toen onze buikjes gevuld waren was het dan eindelijk tijd om op te staan en naar bed te gaan.

Dag 1  17 september

De eerste volledige dag in Zuid-Korea. De dag was gevuld met het trainen van ongeveer 60 personen, hieronder boeren, voorlichters en specialisten.

Na deze volle dag was het dan ook tijd voor ontspanning. Na het diner gingen we naar de karaoke. Erg gezellig en met een drankje erbij erg leuk.

Toen we een eind aan de avond hebben gemaakt zijn we dan ook weer lekker naar bed gegaan.

Dag 2  18 september

Na de gezellige avond van gisteren was het vandaag toch wat moeilijker uit bed komen.

Toen we, iets verlaat, begonnen was het weer terug naar het opleiden van ongeveer 60 personen.

Uiteindelijk waren we klaar met het trainen en was het tijd voor de uitreiking van de certificaten en natuurlijk een groepsfoto.

Na de groepsfoto was het tijd voor een discussie over een aantal te renoveren stallen. Er waren wat berekeningen uitgevoerd en tekeningen gemaakt, alleen deze klopte niet helemaal. Uiteindelijk blijkt het, zoals altijd, weer om geld te gaan. Na een hevige discussie zijn we het er over eens dat het toch iets anders gedaan moet worden.

Na deze discussie was het dan ook weer tijd om te gaan dineren. Hiervoor gingen we, noodgedwongen omdat het restaurant vol zat, wat verder weg. Hier moesten we weer op de grond aanzitten aan de tafel, maar dit drukte de pret en eetlust natuurlijk niet. Hier dan ook heerlijk gegeten.

En zo vind ik mijzelf uiteindelijk op de hotelkamer een bericht te schrijven voor op de weblog.

Tot snel weer.

Johan en Roy

Refresher course Vietnam 2009

Vrijdag 10 juli  Dag 14

Vandaag de dag van de afronding. De deelnemers gaan actieplannen presenteren. De ochtend wordt gebruikt om in kleine groepen voor zowel varkens als kippen plannen op papier te zetten. Dat betekent dat elke groep een PowerPoint maakt. Bijna de helft van de deelnemers heeft een laptop bij zich. Dit voorbereiden gaat snel en efficiënt. Ruim voor twaalf uur heeft elke groep zijn presentie klaar. Vorig jaar in Ghana deden we hetzelfde maar dat ging heel anders. In de groepen zeer heftige discussies met veel stemverheffing. Hier niks van dat alles.

’s Middags zijn kort en krachtig de actieplannen gepresenteerd.

Om drie uur is het dan zover, de closing session. Helmich en ik hadden ons daar niet al teveel van voorgesteld, maar dat was een misrekening. Ze weten hier toch wel iets leuks van te maken. Iedereen doet even een woordje zonder langdradig te worden. Op een gegeven moment wordt er dan gevraagd en nu komt het: “Wie wil er wat zingen?”.  Helmich moet  natuurlijk beginnen. Je ziet hem denken van wat heb ik nu weer aan mijn fiets hangen. Zo gauw hij begint, zing ik gauw mee ter ondersteuning. Iets over een boer en kippen. Daarna laten ook Vietnamese gasten zich niet onbetuigd. Ook een aantal van de deelnemers uit verschillende landen blijken behoorlijk te kunnen zingen. Na dit alles worden de certificaten uitgereikt. Helmich kondigt aan en een professor overhandigt. Geloof het of niet maar tijdens de uitreiking gaat, voor iedereen hoorbaar, het mobieltje van de professor af. Kan natuurlijk een keer gebeuren, maar denk niet dat hij de oproep gauw wegdrukt. Hij neemt op en gaat in een hoek dit telefoontje beantwoorden. Allemaal even wachten en vervolgens gaan we verder. Voor ons ongehoord, daar blijkbaar gewoon.

’s Avonds om zes uur stappen we op de bus voor een afscheidsetentje met de hele club. Als het eten zo’n beetje op is moet hier natuurlijk ook gezongen worden. Een van de deelnemers doet een lied en één van de gasten die uitgenodigd waren. Vervolgens ging het over in dansen en als klap op de vuurpijl de, ik noem het maar de bamboe dans. Drie paar bamboe stokken worden evenwijdig aan elkaar door zes mensen in een strak ritme van en naar elkaar toe bewogen. Je moet dan alleen, of hand in hand met een ander proberen door dit heen en weer bewegend geheel te springen zonder stokken te raken of er tussen te geraken. Erg leuk en het geeft natuurlijk veel hilariteit als het mis gaat.

Het loopt hier niet uit de hand en om ongeveer half tien zijn we terug in het hotel. Dit is onze laatste bijdrage van uit Vietnam. Morgen stap ik op het vliegtuig en vlieg via Kuala Lumpur terug naar Nederland. Helmich blijft hier nog twee weken voor vakantie. Zijn vrouw komt maandag over.  Over mijn terugreis zal hoop ik niet veel te melden zijn dus laten we het hierbij. Iedereen een goede vakantie toegewenst en wij zien jullie eind augustus weer.

Groet,

Helmich en Arend-Jan

De kust van Vietnam door de benen van………?

De buitenlandspecialisten!

  Een centenbak als je het mij vraagt.

Refresher course 2009 Vietnam

Dag 13 donderdag 9 juli 

Vandaag ook de dag dat de crematie van onze oud-collega Jan Roelofs gaat plaatsvinden. Gewoon zo sneu om op 62-jarige leeftijd te moeten overlijden. Je gaat daar niet van uit, maar het gebeurt dus soms  gewoon.

Vanmorgen stonden er drie presentaties op het programma. Alle drie van Vietnamese deelnemers. De eerste ging over het houden van wilde varkens in semi-wilde omstandigheden. Het leek allemaal heel aardig te gaan maar de assistent-professor kon geen duidelijk inzicht bieden in kosten en opbrengsten. Ook werden er vraagtekens geplaatst door deelnemers uit Vietnam zelf bij het houden van wilde dieren. De PowerPoint zag er verder netjes met veel foto’s ter verduidelijking.

De volgende presentatie ging over grof en nat voer voor vleeskuikens  in vergelijking met fijngemalen voer. Het eerste was favoriet. Het grappige was dat dit onderzoek was gedaan in Nederland door Khoa, een Vietnamese deelnemer. Even iets over Khoa. Na zijn Bsc aan een universiteit in Vietnam kwam hij naar Barneveld voor de poultry course. Hierna is hij teruggegaan naar Vietnam om zijn Msc te behalen. Daarna kreeg hij van Vietnam een beurs om te promoveren en zijn PhD te halen. Dit heeft hij gedaan aan de Wageningen Universiteit. Hier heeft hij vier jaar aan gewerkt in Nederland. Zijn opdracht is nu om zijn kennis om te zetten ontwikkeling van de Vietnamese landbouw. Makkelijk is dat natuurlijk niet. Waar te beginnen?

De laatste lezing dan deze dag en tevens deze Refresher Course wordt gedaan door een Vietnamese dame. Het blijkt dat zij erg zenuwachtig is. Zo erg zelfs dat er tranen komen. Haar presentatie had ze echter goed voorbereid en haar uitspraak van het Engels was ook behoorlijk dus het kwam allemaal nog goed al was het wel meer voorlezen dan presenteren. Het ging over preventiemaatregelen in het zuiden van Vietnam.

Na nog een film over duurzame landbouw in Vietnam zijn we gaan lunchen. Inmiddels is Michiel definitief vertrokken richting Nederland.

’s Middags naar het nationale instituut voor dierhouderij geweest. We hebben daar een rondleiding gehad. Onderzoek wordt er gedaan op het gebied van koeien, varkens, kippen en eenden. Ook worden er rassen in stand gehouden.

Helmich heeft de man van het instituut nog aan de tand gevoeld over wie nou bepaald welk onderzoek er gedaan wordt en in wiens belang en hoe de resultaten van deze onderzoeken terechtkomen bij de boeren. Het komt er op neer dat ze vooral die rassen in stand willen houden. De resultaten worden wel gepresenteerd, maar aan een select clubje. Bij de boeren komt het maar mondjesmaat terecht is ons idee.

Na terugkomst heb ik Roy “begeleidt” naar het vliegveld. Om ongeveer half zeven is hij door de douane gegaan;  goede reis, Roy. Susanne, morgenochtend met de koffie is hij d’r al !!!

Groeten, Helmich en Arend-Jan

De waterbuffel is nog lang niet uitgebuffeld. Voornamelijk gebruikt voor het bewerken van de rijstvelden.

Groet, Arend-Jan, Roy en Helmich